الهی نسیمی وزید

از باغ دوستی

دل را فدا کردیم

وبویی یافتیم

 از خزانه دوستی

به پادشاهی برسر عالم

نداکردیم

برقی تافت ازمشرق حقیقت

آب وگل کم انگاشتیم

ودو گیتی بگذاشتیم

یک نظر کردی درآن نظر

بسوختیم وبگداختیم

بیفزای نظری

واین سوخته را مرهم ساز

وغرق شده را دریاب

که می زده را هم به  

 می دارو مرهم بود...

تفسیر البقره جلد ۱ صفحه ۱۳۱

باتشکر از ارسال کننده حاج علی موسیوند