علی ای شاه دلم، در شبِ غم ماهِ دلم

جز تو کس نیست در این غمکده همراه دلم

علی ای شاه نجف، حسرت ما راه نجف

شده‌ام عاشق و دلباختۀ ماه نجف

علی ای اسم خدا، رسم تو شد رسم خدا

در همه عمر نشد یاد خدا از تو جدا

نه خدایی نه بشر، ای رخ تو شمس و قمر

زادۀ توست قمر، فیکَ تجلّیٰ و ظَهَر

من غلام قمرم، بندۀ شاه و پسرم

من حسینی شدۀ عهد و مرام قمرم

اسدالله تویی، شیر خدا شاه عرب

هم یدالله تویی، پور تو شد ماه عرب

وان یکی خون خدا شد که به جوش آمده است

در غمش عالم و آدم به خروش آمده است

وان دگر از کرمش شهرۀ عالم شده است

روی حاتم ز بساط کرمش کم شده است

علی ای شاه دلم، در شبِ غم ماهِ دلم

جز تو کس نیست در این غمکده همراه دلم

نظری کن تو به ما، تا شوم از غصه جدا

لحظۀ مرگ به دیدار منِ خسته بیا