باتشکر از فرستنده استاد فرهیخته دوست و برادر عزیزم جناب آقای محمد(یونس) ملکی


همچنانکه مستحضرید به گواهی تاریخ مردمان شهر شهید پرور برزول از گذشته های دور در این گستره جغرافیایی با شادی و غم های مشترک در کنار یکدیگر به زندگی مشغول بوده و در این رهگذر بر حسب نیاز و زمان،‌ برای نسل های آینده آداب و رسوم نیک و زیبایی را به یادگار گذاشته اند که اگر در بین سایر روستاهای منطقه بی نظیر نباشد کم نظیر است و حقیقتا تا کنون این میراث ارزشمند و بی بدیل به واسطه همت جمعی این سامان به نیکوترین وجه، پاسداری شده است.
یکی از این رسوم ارزشمند و شاید بی نظیر در بین سایر رسومات ؛ گرامی داشت یاد و نام درگذشتگان است. خوب می دانیم مردم شهید پرور برزول در دلداری و ابراز همدردی با خانواده متوفی سنگ تمام می گذارند و این کاری چه از لحاظ اخلاقی و چه از لحاظ شرعی و دینی نیکوست. اگر این همبستگی و اتحاد و همدلی نباشد چه بسا تحمل غم از دست دادن عزیزان برای بازماندگان سخت و جانکاه خواهد بود.
در دهه های گذشته فاتحه خوانی در هفت روز برگزار می شد که به دلیل ساخت فرهنگی جامعه و کمی جمعیت و به تبع آن تعداد کم مرگ و میر، شرکت برای عموم مردم آسان می نمود. اما آرام آرام با توجه به تغییر ساخت فرهنگی جامعه و مشکلات تازه و کمبود وقت، هفت روز فاتحه خوانی و ختم با احتساب روز خاکسپاری به سه روز کاسته شد و به دنبال آن همانند گذشته مراسم شب هفت، چهلمین روز و سالگرد برگزار می شود که برگزاری این مجالس در بردارنده هزینه های زیادی است.
اما بزرگواران در دنیایی زندگی میکنیم که تمامی زیر ساخت های فرهنگی و اجتماعی و ... در حال تغییر و تحول است به گونه ای که نیازهای امروز ما با نیازهای فردای چه در روابط فامیلی و برگزاری آیین ها و مراسمات مرسوم و جاری و مناسبات جمعی تفاوتهای اساسی دارد
به همین خاطر مسایلی از قبیل :
رشد جمعیت و پیوند نزدیک نسبی و سببی مردمان برزول و از همه مهمتر سرازیر شدن اکثر جمعیت به شهرها، هزینه سرسام آور برگزاری مراسم فاتحه خوانی و ختم، شب هفت، چهلم و سالگرد (که برای برخی خانواده های داغدار بسیار کمرشکن و نابود کننده میباشد)، کمبود فضا و مزاحمت چند روزه برای همسایگان بزرگوار از لحاظ منازل مسکونی و آرامش ، مشکلات بهداشت محیطی و روانی برگزاری مجالس فاتحه خوانی در منازل شخصی، اتلاف ساعتها وقت ارزشمند برادران و خواهران عزیز بخصوص کارمندان دولتی و فرهنگیان ارجمند که کاری هم به آن اضافه می شود، هزینه های غیر ضروری مراسمات از قبیل: چاپ اعلامیه و پلاکارد، کرایه بلندگو و دستگاه های صوتی، اسراف فراوان در تدارکات نهار و شام مراسمات فوق و ...
ما را به چاره اندیشی فرا می خوانند تا در کنار حفظ ارزشهای پیشین، دگر بار با یک همت همگانی و خرد جمعی، ضمن نیکو داشت یاد عزیزان از دست رفته خود به بهترین وجه، در پیراستن زواید این رسم نیکو و به روز کردن آن، با نیت خیر و صرفا قربتا الی الله، گامی مستحکم و متعالی برداریم تا ما هم همانند دیگر شهرستانهای همسایه خویش مانع از اتلاف سرمایه های مادی و معنوی خویش گردیم و برای این دغدغه همیشگی مردمان این سامان راه حلی بیابیم. چه بسا این زواید دست و پا گیر در مخارج فاتحه خوانی هزینه های غیرقابل قبولی را بر خانواده های معزی تحمیل می کند. و اینچنین در کنار غم از دست دادن عزیزان باید سنگینی مخارج مراسمات را هم تحمل کنند.
در راستای جمله معروف « در کار خیرحاجت به هیچ استخاره نیست» بنده به عنوان کوچکترین فرزند برزول ضمن تقدیر از اقداماتی که توسط برخی عزیزان قبلا در این خصوص انجام گرفته و متاسفانه به نتیجه نرسیده است ، قصد دارم ضمن احترام به آن عزیزان، با کسب اجازه از خدمت بزرگان و ریش سفیدان،،اساتید و فرهنگیان و کارکنان دولت، کشاورزان ، دامداران و اصناف، خانواده معزز و معظم شهدا و ایثارگر و سایر اقشار برزول راه حلی که شاید خواسته قلبی شما برادر و خواهر ارجمند نیز باشد؛ پیشنهاد نمایم تا شاید بتوانیم درکنار هم با همدلی و همت همگانی با پیراستن برخی زواید این رسم نیکو یاد عزیزانمان را بهتر از گذشته جاودانه و شرکت در مراسمات فاتحه خوانی را با طیب خاطر همراه ساخته و رضایت بخش نماییم .

اما پیشنهادات:
۱- مراسم تشییع و تدفین همانند گذشته با احترام برگزار گردد.
۲- مجالس فاتحه خوانی و ختم (مردانه و زنانه) از چندروز به دو ساعت معین در روز بعد از تدفین و خاکسپاری، در حسینیه و مهدیه کاسته شود. مکان ، تاریخ و ساعت دقیق در مراسم خاکسپاری و تشییع اطلاع رسانی گردد.
۳- مراسم هفتمین روز، چهلم و سالگرد عزیز از دست رفته به خانواده درجه یک متوفی محدود گردد.
۴- پرسانه تنها از نزدیکان درجه یک متوفی برای کمک و همکاری در برگزاری مراسم( آن هم در شرایط خاص ) اخذ گردد و از سایرین وجه به نام پرسانه دریافت نشود.

۵- پوشیدن پیراهن سیاه که باعث مشکلات روحی فراوان برای خانواده های عزادار می گردد، فقط تا هفتم متوفی استفاده گردد.
۶- نصب پلاکارد و بنر، پارچه عرض تسلیت و چاپ اعلامیه منحصر به خانواده متوفی گردد و دیگران از نوشتن پارچه و چاپ اعلامیه خودداری نمایند.
۷- از آنجا که مرگ و زندگی دست خداوند متعال است و کسی توان پیش بینی اتفاقات آینده را ندارد بهتر است در جهت سر وسامان گرفتن جوانان، کار خیر و مراسمات عقد و عروسی بستگان و همسایگان برای احترام شخص درگذشته تنها یک هفته به تعویق بیفتد.

در پایان ضمن احترام به روح درگذشتگان و عزیزان، باید یادآور کرد که نباید انتظار داشته باشیم این سنت که سالیان دراز در منطقه ما جا افتاده است یک شبه تغییر نماید زیرا نیازمند اجماع همگانی است و همت والا میطلبد به همین خاطر از عموم مردم شرافتمند، برادرانه درخواست می نمایم هر کس به نوبه خویش، موارد گفته شده را اطلاع رسانی تا ان شاالله دست در دست هم شرایط را برای رقم خوردن سنتی نیکو در این دیار فراهم سازیم. انشاالله