وبگاه اینترنتی برزول سرزمین یادیاران

سلام بر برزول،
سلام برزادگاهم،جایی که در آن به دنیا آمدم و رشد یافتم،جایی که برای اولین بار بر نیمکت نشستم و با معلم و تخته سیاه و گچ آشنا شدم،سلام بر مدرسه ی ماندگار جامی،سلام بر گرد و غبار های گاه و بیگاهش،
سلام بر جوی ها و نهرهای بیمارش،سلام بر مردم دیندارش،سلام بر زنان و مردانش،سلام بر کشاورز و عایداتش،سلام بر بیشه ها و باغ های بی حاصل و خشکیده اش،سلام برکوچه باغ های منتهی به صحرایش،سلام برگندم زارهاش،سلام بر مسافران و میهمانانش،سلام بر آن امامزاده فضل با صفایش.سلام بر خاک خفتگانش، سلام بر شهیدانش- سلام بر رزمندگانش.سلام بر قبرستانش -

سلام بر سنگ قبرهایی که در اثر زمان نوشته هایش از بین رفته و گویی نوشته ندارد،سلام برقبرهای بی کس و کاری که فاتحه خوان ندارند،

سلام بر عاشقان و دل های پاک جوانانش،سلام بر بازی های محلی-سلام بر زمین فوتبال خاکی .سلام بر خانه های سازمانی بوره.سلام بر قدیمی خانه های خشتی ،سلام بر مهدیه آن پایگاه مردم انقلابی که رازهای نهفته در دل دارد.سلام بر هیئت های مذهبی، ابوالفضل(ع)،انصارالمهدی، جوانان قمر بنی هاشم، امیرالمونیین(ع) و...سلام بر آب روان و دشت و صحرا،سلام بر تک درخت چنارسایه گستر،

سلام بر سلمونی قدیمی عمو نبی.سلام برحمام عمومی (حموم آبادی) و تصویری از پدری که با بقچه و فرزندان قد و نیم قد راه حمام را در پیش میگرفت، سلام به حمامی که از سر لطف یکدیگر را می ستیم و برای رفع کدورت بر سر هم آب می ریختیم ولی اکنون یک خاطره شده در ذهن کوچه پس کوچه های محله های قدیمی برزول ...سلام بر آب چاه عمیقی که غروب ها کوزه هامان پر می شد از آب گوارا ،

سلام بر شرکت نفت و صفهای طویلش (پوت) .سلام بر ریش سفیدانی که همیشه بزرگ بوده اند و خواهند بود،سلام برمادرانی که همیشه بزرگوار بوده اند و خواهند بود،سلام بر شب نشینی های فراموش شده،سلام بر عروسی های بیاد ماندنی و سنتی،سلام بر سفرهای زیارتی و آن همه چاوشی،

سلام بر بی ریایی و یک رنگی های قدیمی،سلام بر دوستان قدیمی و صمیمی سلام بر رفت و آمدهای دستِ جمعی ایام عید نوروز،سلام برعزیزانی که طی سالیان از میان ما رفتند و جایشان خالی است،سلام بر بانیان وکسانی که نخستین خشت تکیه ها و مساجد را بنا نهادند و چراغی بر افروختند، همان ها که هرگز نامی از آن ها برده نمی شود،سلام برخادمان مسجد و مهدیه و امامزاده سراسر نور.. منتظر ادامه مطلب خواهیم ماند..

با تشکر از جناب آقای نعمت رئیسی عزیز