وبگاه اینترنتی برزول سرزمین یادیاران

دریافتی از یزدان کیا

برای امینی عزیز ...

او مردی از تبار آگاهی بود فرهنگی فرهیحته ای که امانت داری با اسم با مسمایش عجین شده بود . او بچه های مردم را به سان بچه های خودش می دید ... او امینی بود دلسوز و با عطوفت و در عین حال مقتدر و باصلابت ، دهه پنجاهی ها نام او را با مدرسه جامی در خاطرشان سپرده اند.ناظم مدرسه بود و الحق نظم دهنده همه امور ، در تربیت کودکان زادگاهش از جان مایه می گذاشت. نجیب بود و نجیب زاده ،نجابت و درستکاری را برای ما که کودکانی بیش نبودیم مشق می کرد

. در تعلیم و تربیت بچه ها دلسوزانه کوشا بود و به شغل شرافتمند معلمی پایبند بود . اصیل و با اصالت بود. آرام سخن می گفت ولی گیرا و پرمغز ، آهسته قدم برمی داشت ولی مصمم، سیمایش سرشار از مهربانی بود این را می شد در نگاهش فهمید...

.حال این انسان وارسته دست از دنیا شسته و به خدا پیوسته از میان ما پر کشیده و به برای همیشه روحش به آسمانها رفته است اگر چه فراغ و فقدان چنین عزیزی برای همه دوستدارانش سخت است ولی با خاطراتی که از ان عزیز سفرکرده داریم دلخوشیم و همیشه به یادش خواهیم بود. یاد و نامش جاودانه باد