به گزارش وبگاه اینترنتی برزول سرزمین یادیاران : نوجوان شهید داود ترکی دانشآموز مقطع مدرسه راهنمائی توانای برزول بود که در سال 1367 با ترک درس و مدرسه در جبهه های جنگ حاضر شد و با نوشتن وصیت نامه سراسر نور درتاریخ چهارم اردیبهشت 1367 در عملیات رزمی در منطقه ماووت عراق در مورخه 27 اردیبهشت همان ماه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

جای عکس

شهید : داود ترکی

تاریخ ولادت :1352/02/18

تاریخ شهادت : 1367/02/27

محل شهادت : ماووت عراق

وصیت شهید داود ترکی

بسم رب الشهدا و الصدیقین

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل اله امواتا" بل احیا عند ربهم یرزقون

مپندارید آنانی که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه آنها زنده اند و در نزد خدای خود روزی می خورند »

حمد و سپاس بر خداوند یکتا که ما را جان داد تا رساننده پیام خون شهیدان به رگهای جامعه باشیم .

با درود با درود و سلام بر منجی عالم بشریت آقا امام زمان (عج) و نایب برحقش امام امت و با سلامی گرم و صمیمانه به حضور رزمندگان عزیز که هر لحظه افتخاری بهتر برای مملکت اسلامی یمان می آفرینند و با درود بیکران بر ارواح پاک شهدای اسلام از صدر تا کنون که با ریخته شدن هر قطره از خون آنان هزاران هزار خفته بیدار می شوند وصیت خود را آغاز می کنم .

ای مردم آیا تا کنون اندیشیده اید که شما از کجا و برای چه آمده اید و به کجا می روید ؟ آیا ندای حسین زمان ، خمینی کبیر به گوشتان نرسیده است که امروز امریکای جنایتکار و صدام خائن با حمایت کشورهای دیگر می خواهند دین و شرف ملت ما را از بین ببرند پس ای مردم مسلمان مپندارید که اگر شما فقط عبادات و واجباتتان را بجای بیاورید مسلمان هستید امروز مسئله جنگ از اهم مسائل است پس ندای رهبر خود را لبیک گفته و با فریاد لبیک یا خمینی بشتابید بسوی جبهه ها و با یک دست قرآن و با دست دیگر سلاح برگیرید و ریشه هم ابر قدرتهای جهان را کنده و آنها را از بین ببرید و بدانید که خدا با شماست و دشمن پوچ و توخالی است پس ای عزیزان من به راهی رفتم که حسین و یارانش رفتند من این راه را آگاهانه انتخاب کرده و به اینکار یعنی شهادت در راه خدا افتخار می کنم با ریخته شدن خون هر کدام از عزیزانمان باید صدها نفر بیدار شوند و به جبهه بروند . مگر در گلزار شهدای روستای خودمان نمی بینم که چه عزیزانی را از دست داده ایم ؟ پس ای برادر بپا خیز که وقت انتقام خون شهیدان است وقتی است که جهاد برهمه واجب شده و حریم مقدس خاکمان در خطر است و هنگام درنگ نیست .

در آخر از پدرم که سالها زحمت کشید و مرا بزرگ کرد و به این سن رساند حلالیت می طلبم و تو نیز ای مادر مهربانم هیچ وقت زحمتها و کوششهایت را فراموش نمیکنم و میخواهم که شیرت را حلالم کنی و مرا ببخشی زیرا اگر تو نبخشی خدا هم نخواهد بخشید و تو بایدافتخار کنی که اکنون مادر شهید هستی .

سالها آرزویم این بود که خدامرا بطلبد و اکنون که دانشگاه شهدا حسین شهید می پذیرد خوشحالم که این توفیق نصیبم شد به خدمت خواهرانم و یک به یک اهل خانواده سلام رسانده و از آنها و کلیه کسانی که مرا می شناسند و به دلیل تنگی وقت نامشان را نبرده ام حلالیت می طلبم و می خواهم که در صورت شهادت قبر مرا در کنار دائیم و یا عمویم بگذارند .

والسلام دیگر عرضی ندارم . با آرزوی پیروزی رزمندگان اسلام و آرزوی توفیق شهادت و نابودی کفار . انشاالله.

ساعت 18/11 دقیقه ظهر روز 4/2/66 داود ترکی