🌱

عدم برنامه ریزی:
در دنیای واقعی بجای کمال گراها، کسانی موفق می شوند که کاری با برنامه انجام می دهند.

ترس از امتحان کردن:
شما صد درصدِ فرصت هایی که با بی تفاوتی از کنارشان عبور می کنید را از دست می دهید.

نااُمیدی زودهنگام:
تا وقتی بعد از شکست بتوان کنشگرانه تلاش کرد نمی توان نام اتفاقی که افتاده را شکست نامید.


باور نداشتن:
اگر به کاری که انجام می دهید باور نداشته باشید، بالاخره در برهه ای آن را رها خواهید کرد.

بهانه تراشی:
معنای بهانه‌تراشی این است که کنترل اوضاع در دست شما نیست. اما در واقع تنها کسی که کنترل کامل اقدامات و تصمیم های شما را در اختیار دارد، خودتان هستید.