پندی از یک معلم که سالهاست آویزه گوش است
برزول سرزمین یاد یاران:
در زمان تحصیل پایه چهارم ابتدائی در دبستان جامی برزول ( پایه چهارم) در دهه 60 آموزگاری داشتیم که بخاطر کم کاری بعد از تنبیه و از خجالت درآمدن با شگردهای خاص آن روزها با خط درشت بالای دفتر مشق و کتاب فارسی من با خودکار قرمز اینگونه نوشت:
((قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید..))
این جمله زیبا بعد از گذشت یک ربع قرن هنوز درگوش من طنین انداز است.
بر دست آن معلم عزیز و کابل های دهشت آورش از راه دور بوسه می زنم ..
+ نوشته شده در سه شنبه دوم آذر ۱۴۰۰ ساعت 13:43 توسط بی نشان
|
به وبـــگـاه اینترنتی