برزول سرزمین یاد یاران: همه ساله در سالروز شهادت دخت نبی مکرم اسلام حضرت زهرا (س) مراسم یادواره 120شهید بخش زرین دشت و شهر برزول  با حضور گرم مردم شهید پرور شهر  و سایر نقاط شهرستان در محل مهدیه  همان میعادگاه مبارزاتی و انقلابیون مخلص شهر برگزار می شود و در این مراسم حداقل سالی برای یکبار شهیدان را در ذهن مروری دوباره می کنیم سخنرانی می آید و مداحی می خواند و خلاصه در حد یک روز انقلابی و مجاهدی نستوه میشویم...

چهره شهر سرشار از شور و عطر شهادت میشود تمثال های مبارک شهدا که در قابهای بزرگ به تصویر کشیده شده اند (که البته یادگاری از سالهای دور می باشند ) در گوشه خیابان با فاصله چند متری از هم قرار می گیرند گلدانهای گل خیابان ها را به یاد شهیدان همشهریمان آذین می بندند بنر وها و پلاکاردها هم بازبان بیزبانی مفاهیمی را به من و تو غافل از آن همه ایثار گوش زدی دوباره می کنند..

بنری بزرگ دیواره مهدیه را در برمی گرفت که با خطی درشت بروی آن چنین حک شده بود که رهسپاریم با ولایت تا شهادت..

جلساتی از قبل برگزار میشد و چند ین کمیته جانبی ستاد یادواره را در اجرای شایسته این مجلس معنوی یاری می نمود چادرهای ایستگاه های صلواتی در شریان های اصلی ومحورهای مواصلاتی به شهر از مسافران و شرکت کنندگان در بزم شهیدان پذیرائی انجام می گرفت....

امسال کرونا این محفل نورانی را به چالش کشاند و بصورت خیلی مختصر در حد حضور خانوادهای شهدا بر تربت پاک و مقدس شهیدان شاهد شهر مراسی در حد یک صلوات به انجام رسید.

ایکاش حال که کرونا درکمین مردم شهرمان است همان عکسهاکه یادگار سالهای اتحاد و هم قسم شدن مردمان در شهر در برگزاری باشکوه این مراسم بود با فاصله چند متری از ورودی برزول در گوشه خیابان قرار داده می شد ، گلدانها و اسپندها هم بودند و در حد چند ساعت از بلندگوی مهدیه و مسجد شهر یک قطعه صوتی مرتبط با آن همه ایثار و گذشت پخش می شد پرچم ها بر فراز منازل شهید و......دنیای مجازی و برگزاری مسابقات فرهنگی خود حکایتیست که با کرونا و مباحث آن ارتباط چندانی ندارد...ولی چه کنیم که نشد ..

شهدا مارا ببخشید که حتی یک محیط آرائی ساده و بی آلایش هم از دست من و ما نیامد بازهم با زبان بی زبانی فریاد می زنیم شهدا شرمنده ایم شهدا شرمنده ایم...