مهدیه شهر برزول با داشتن عمری نزدیک به 50سال با حفظ اصالت خویش دست ناخورده و بی تغییر همه روزه در شادی ها  و غمها به نظاره مردمان و عابرین خسته این شهر نشسته است ..درسکوت سنگینش فریادی نهفته است که شنیدش گوش جان و چشم دل می طلبد ولاغیر... حکایت تهی بودن اندرون از حضور معنوی افراد،  اما حکایت دیگرست..

برزول سرزمین یادیاران: از جمله امکان مذهبی که در شهر برزول احداث شده و بسیاری از فعالیت های فرهنگی و مذهبی و جلسات ترحیم اموات( ویژه بانوان) در آن برگزار می شود ساختمان مهدیه برزول است.

بنای این ساختمان فرهنگی و مذهبی به همت و تلاش اهالی متدین خیرین و متولیان فعال در جبهه های فرهنگی انقلاب در سال 1352 احداث شده و در نهایت در سال 1358به بهره برداری رسیده است.

آنچه در این میان مهم است این نکته است ، ساختمان مهدیه برزول از دیر باز تاکنون با شکل و شمایل دهه 50هنوزهم استوار است و علی رغم کوهستانی بودن منطقه و شرایط جوی در فصل زمستان و تابستان مرمت های آنچنانی صورت نگرفته بعضآ بخاطر آبروداری در جمع پویش های جمعی و حساسیت جریان های بانفوذ محلی در سطح نقاشی ساده و یا لکه کیری ایزوگام پشت بام رها و مغفول مانده است.

ازسویی دیگر ساختمان این بنای مذهبی به عنوان پیشانی شهر برزول در معرض دید اهالی پامسافران مقیمین و میهمانان نوروزی و گردشگرانی است که همه روزه جهت بازدید ازسراب گیان مجبور به عزیمت و عبور از این نقطه می باشند و بی خیالی و بلاتکلیفی در به سامان رسانیدن این ساختمان برایشان از مجهولاتی است که در طول تاریخ بنای آن هنوزهم ناشناخته و بدون جواب است و اینگونه در ذهنشان تداعی می شود که چرا و به چه علت؟؟

بعضآ گردشگران و میهمانان غریبه ای که قصد عزیمت به سراب گیان را دارند و در طول مسیر در یافتن آدرس دچار مشکل می شوند و جود مسجد قدیمی و کهنه ( مهدیه برزول) درمسیر گیان را بهترین نشانه برای دادن آدرس به یکدیگر بکارمیگیرند و متاسفانه برزول ما را با این نوع آدرس می شناسند...آیا نمای ساختمان و نورپردازی آن درشب برای متولیان کار سخت و دشواریست..

روستاهای دوردستی که همگان با شرکت در محافل و جلسات ترحیم به آنها رفت و آمدهایی داشته اید دارای مکان های مذهبی مساجد و حسینیه هایی هستند که به مراتب ادعای دارالمومنین بودن این خطه را به زیر سوال می برند...چرا که رونق محافل و جذابیت مکان پیش شرط اثبات مدعایی دراین خصوص است..

به راستی اگر نسل دهه 30 ، 40 و 50نبودند مردم شهر برزول باید مراسمات ترحیم و جلساتشان را کجا برگزار می کردند و نمازهایشان را نیز..

مهدیه برزول درآستانه 50سالگی هنوزهم استواراست ولی گله هایی در دل دارد که نگو و نپرس....باید با دیده دل نگریست تا گوش دل نیز بشنود که سالهاست نیاز به مرمت دارد...