وبگاه اینترنتی برزول سرزمین یادیاران

به گزارش یادیاران: در اولين روز آخرين ماه قمرى حضرت على بن ابى طالب(ع) پيشواى پارسايان با حضرت فاطمه(س) برترين بانوى جهان پيمان عشق بست و خدا، والاترين فرستاده خويش را بر اين پيمان گواه گرفت. اين ازدواج، عمرى به گستردگى آفتاب و حيات عالم يافت و ياد و نام اين واقعه شورانگيز، شادى بخش تمامى تاريخ شد تا آن‌كه امروز نيز دلدادگان ذريه آن كانون عشق و مودت، از پرتو انوار رحمت و عنايت تنها باقيمانده از دامان حضرت زهرا(س) و اميد به نجات بخشى او زندگى خود را آغاز مى‌كنند.

       فاطمه زهرا(س) دختر پيغمبر اكرم(ص) و از دوشيزگان ممتاز عصر خويش بود و انتساب آن حضرت به مقام رفيع پدرى چون پيامبر خاتم و مادرى چون حضرت خديجه، بزرگانى از صحابه و مهاجرين را راغب به ازدواج با آن بانوى بى همتا نمود و يا حتى پيشنهاد پرداخت مهريه‌اى سنگين براى دريافت پاسخى مثبت دادند، اما ازآن‌جاكه آن حضرت برخوردار از مقام عصمت و طهارت خاندان رسالت و والاترين كمالات معنوى، دينى و اخلاقى و برترى بر تمامى بانوان عالم بودند و مقدر بر اين بود كه از دامان آن حضرت شجره طيبه ولايت رشد و نمو يابد، براى ايشان كفو و همتايى غير از برادر و وصى رسول خاتم، حضرت على(ع) كه همچو فاطمه زهرا(س) پرورش‌يافته دامان پيامبر و آراسته به والاترين صفات دينى و الهى و مقام عصمت و امامت بود، وجود نداشت. به‌همين‌دليل بود كه رسول خدا درباره ازدواج حضرت زهرا(س) منتظر وحى الهى بود تا سرانجام جبرئيل بر پيامبر(ص) نازل شد و گفت: "اى محمد! خدا بر تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد فاطمه را به عقد على درآور، خداوند على را براى فاطمه و فاطمه را براى على پسنديده است."

       با ابلاغ اين دستور بود كه زيباترين كانون عشق و مودت و خانواده نمونه تمامى اعصار شكل گرفت، خانواده‌اى كه مكرراً از سوى حضرت رسول(ص) موردستايش قرار مى‌گرفت و آن حضرت از آن در واقعه‌هاى مهمى همچون مباهله و حديث آل عبا، به‌عنوان اهل‌بيت ياد مى‌فرمودند و در قرآن نيز در موارد متعددى مانند آيه تطهير، از اهل‌بيت به بزرگى يادشده است.

       اين خانواده الگويى شد براى پيروان حق و حقيقت و سعادت تا با دنباله‌روى از سيره آن همسران آسمانى، كانون خانواده خويش را بر مبناى ارزش‌هاى الهى و انسانى و عشق و محبت بنا نهند و شيوه رفتارى و سبك زندگى آن بزرگواران در اقدام به امر ازدواج و تشكيل خانواده و نيز همسردارى و تربيت فرزندان را كه تا آخرين لحظات زندگى زناشويى خود سراسر از مهر و محبت و دلدادگى و همراهى بود را الگوى خود قرار دهند.