در انتهای خیابان امام خمینی شهر برزول و پائینتر از مدرسه جامی در سمت راست خیابان بنای قدیمی حمام برزول قرار دارد. این حمام قدیمی یادگاری ارزشمند از دوران های بسیار دور تاریخی است که با رشد و توسعه شهر نشینی و ساخت حمام های خانگی در منازل جدید و البته به صرفه نبودن هزینه تامین و نگهداری آن چندین سال است بصوت متروکه و بدون استفاده قرار گرفته است.

این بنای قدیمی که در عمق 5متری زمین احداث شده است، دارای 4حجره بزرگ رخت کنی یک راهرو حمام سرد به گرم ، حمام عمومی با چهار حوضچه و یک سکو برای اقامه نماز  و البته ده دوش برای شستشوی افراد ساخته شده است.

بنای این حمام از ساروج و آجرهای نظامی است که حاکی از قدمت طولانی مدت آن است. بزرگترهای منطقه اعتقاد دارند ساخت این حمام به دوران امام حسن (ع) بازمی گردد و اهالی برزول و مناطق پیرامون در خزینه آن خود را شستشو داده و از آن استفاده کره اند.

در پشست حمام علاوه بر مخزن سوخت و کوره جهت داغ کردن آب حمام بنائی وجود دارد که مرحومان و متوفیان قدیمی را در آن غسل می دادند که با ساخت غسالخانه جدید در قبرستان برزول این بنای تاریخی نیز متروک و بلا استفاده مانده است.

اگر بگوئیم ارزش و قدمت تاریخی آن نسبت به حمام حاج آقا تراب و سایر حمام هائی از آن دست اگر بیشتر نباشد کمتر هم نیست مطلب گزافی نگفته ایم و این بسی جای پیگیری مسولان بخشی و فرابخشی خصوصآ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری را ضروری تر ساخته است.

در کنار این حمام قدیمی مسجدی قدیمی نیز ساخته شده بود که یک خیر برزولی با صرف هزینه حج خود آن را دوباره سازی کرده و به شکل جدید امروز درآورده شده است.

این حمام قدیمی تنها مکان نظافت و تطهیر برای مردم برزول و سایر مناطق پیرامون در دوران های گذشته استفاده شده است.

برای تهیه عکس از این حمام و انتشار در فضاهای مجازی جهت پیگیری مسولان مراجعه شد ولی متاسفانه امکانات تهیه عکس بخاطر عدم هماهنگی های لازم محقق نشد و تنها از نمای بیرونی آن تصاویری تهیه شده است.

آنچه سبب تحریر این نوشته و انتشار تصاویر است تنها تلنگریست بر مسولان میراث فرهنگی و همچنین دلسوزان و متولیان برزول تا این بنای ارزشمند چونان مکان های تاریخی کشور به ثبت آثار ملی و با قدمت درآید.