مهدیه شهربرزول

مهدیه برزول بنائی فرهنگی و مذهبی است که در نقطه مرکزی شهر  و در خیابان امام خمینی (ره) قرارگرفته است. این مکان میعادگاه مردم برزول در مراسات و جلسات مختلف فرهنگی و مذهبی است.

ساخت این مهدیه بنا بر اقوال از سال 1352در شهر برزول با همت خیران و اهالی این شهر آغازشده است و سال 58 عملیات احداث آن پایان یافته است و به راحتی می توان گفت که 42سال از آغازساخت این مهدیه گذشته است و شاید آغاز جنگ و دفاع مقدس فرصت تکمیل آن را از متولیان آنروز ربوده است.. 

نسل دیروز با دست های خالی ولی دلی سرشار از عشق و ایمان خشت خشت این مهدیه را روی هم گذاشته و گوئی در اندیشه امروز بوده اند که  نسل فردا از انجام چنین کاری ناتوان باشند.. یا شاید عشق و علاقه وافر به گسترش فرهنگ دینی و ایجاد مکانی برای تربیت نسل نوپای آن روز اندیشه دیگری باشد که به عنوان هدف غائی آن انسان های بزرگ در نظر گرفته شده باشد...

به هرحال مهدیه برزول در سال 58توسط فرزندان بزرگ آن دیار که بسیاری از آنها در زمره شهدای والامقام قرارگرفته و کسان بسیار دیگری نیز که هنوزهم درقید حیاتند ساخته شده است ولی آنچه در این میان مهم و قابل تامل است حفظ همان بنا با همان ساختار و بدون تغیرات و حتی عدم تکمیل سازه های نیمه کاره تا به امروز است.. 

اگر باگوش دل از کنار این مهدیه رد شوی هنوزهم صدای آشنای شهیدان شاهد را می شنوی ، صدای جوانان آنروز و دلواپسان امروز...صدای عشق ومحبت  ناله صمیمیت و برادری که امروز بخاطر شرایط در جامعه رنگ باخته است....

آری 44سال ازساخت مهدیه برزول گذشته است.. این بنا شاهد روزهای تلخ و شیرینمان بوده است کمتر کسی است که روزانه از کنار این بنای فرهنگی و مذهبی عبور نکرده باشد و بر مهجوریتش گواهی ندهد..

براستی چرا برای عمران و احیائش چاره ای نمی کنیم فارغ از بی تفاوتی ما و اهالی برزول ،مگر نه این است که مهدیه برزول در مسیر سراب گیان قرار گرفته و روزانه هزاران نفرمسافر و گردشگر شاهد فرسودگی و فرسایشش می شوند...کسی که چند سال پیش از برزول به قصد گیان عبور کرده بود بر این بی تفاوتی شگفت زده بود و بر این رهاشدگی دلتنگ..

یکی ازکاندیداهای مجلس در ادوار گذشته هم بر این بی تحرکی و تغییر ناپذیری ساختمان مهدیه برزول  در دوره های مختلف فریادها کشید .. دکتر نیز علاجی بر زخم کهنه اش ننهاد و رفت...واو بر این وعده همچنان سرخوش که عاقبت دستی ازغیب برون آید و کاری بکند...

ای کاش این یادگار دیروز را دریابیم و فکر امروز چاره زجائی بکنیم مهدیه برزول متعلق به شخص و گروه خاصی نیست و همه درساخت آن دخیل بوده اند چرا که برای احداث آن هر کس در حد وسع و توان خود از اهداء طلا و جواهر تا وجه نقد وتا کار بدنی و مشارکت در ساخت و ساز دریغ نورزیده است.. 

امروز بیش از هرزمان دیگری نیازمند توجه و رسیدگی است بیائید برای حفظ این یادگار دیروز اندیشه ای کنیم چرا که فردا روز در مقام پاسخ به نسل گذشته مان قرار خواهیم گرفت و اینگونه خطاب می شویم: بعد ازشهداء چه کرده ایم....

 

تصویری از شهید محمود حسن گاویار *******  ساخت مهدیه برزول در سال های جنگ