اندیشمند ارجمند و سرور گرامی، هادی موسیوند

با درود فراوان

شکوهمند است نیکونوشتاری که جای‌جای زادگاهمان را با هزارتوی اندیشه، کار، رنج، اندوه، شادی، زشت، زیبا، آیین، آداب، آرمان و باورهای آن، با نگارشی روان و بردبارانه به‌زیبایی بازگوید و همه‌ی آن‌چه را از یاد مردمان کناری خزیده بود و دیر یا زود از زبان و چشم و گوش و سینه‌ی باشندگان و آیندگان زدوده می‌شد، پیش چشم همگان به نمایش بگذارد.

و اگر پس از درنگی کوتاه، این نسک گران‌سنگ با بازنویسی و وانونویسیِ دیگری با آرایش و افزایش برخی کاستی‌ها و نیز پیرایش برخی پیرایه‌ها و گزاره‌های بازآمده به‌ سختگی دوچندان بفرجامد، آن خواهد شد که از سویی بُرشی موشکافته از پیشینه‌ی پرراز برزول آن‌چنان که بوده رخ خواهد نمود و از دیگر سو شناسانی درست درخور مردمانِ آن به‌دست خواهد داد.

شادمان از آن‌روی که برزول در سال 1390 با تراوش کلکی این‌چنین خوش‌نویس جاودانه شد، و این در هالی است که هیچ‌کس نمی‌تواند به شایستگی سپاس‌دار این همه هوده باشد که شما فرهیخته‌ی فرهنگی بر گردن برزول و برزولیان دارید.

پیوسته سرافراز بمانید                                     

                     http://mahhur.blogfa.com                                                                           ماهور