در عاشورا كدام طرف مي‌ايستيم؟


نمي‌دونم شعار ميدم يا نه؟
نمي‌دونم راست ميگم يا دروغ؟
وقتي پاش مي‌افته باد تو سينه ميندازم، سرم رو بالا مي‌گيرم و ميگم: اگه من توي كربلا بودم، اگه من روز عاشورا توي اون ميدان بلا بودم، حتماً مي‌رفتم توي سپاه حسين ابن علي.
ولي، از كجا معلوم؟
شايد اگه توي كربلا بودم، مثل خيلي‌ها كه شب عاشورا جا زدن، مثل خيلي‌ها كه شب عاشورا دين رو به دنيا فروختند، امام رو تنها ميذاشتم.
شايد هم بدتر؛ اگه نه در كنار حق، كه درست در نقطه مقابل حق بودم چي؟
الان هم وضعيت خيلي فرق نميكنه. الان هم امام زمان ما(عج) منتظر ياري ماست. الان هم ممكنه مجبور باشيم بين حق و باطل يكي رو انتخاب كنيم. بايد خيلي دقت كنيم، چون ممكنه همه ما مثل حر نباشيم كه به اشتباهاتمون پي ببريم.


خدايا؛ ما را يك دم و حتي كمتر از يك دم، به خودمان وامگذار